Toch nog een poging gewaagd dus:
Vrijdag vertrok ik rond 12u45 nadat ik nog even getankt had. Volgens mijn GPS zou het ritje naar het hotel 4u30 duren, wetende dat ik de péage vermeed om toch nog iets meer van Frankrijk te zien dan autostrade. Alles verliep vlot tot ik de A3 bereikte, daar begon de file dus. Stapvoets dan via de péripherique, waar ik door de digitale verkeersmelders verwelkomt werd met een ongeval, 200 meter, voor mijn geplande afrit. De afrit, welke dan nog eens afgesloten was wegens wegenwerken. Op een tempo van 2km op een half uur, zag het er niet positief uit omdat ik er nog 6 moest doen om een afrit te kunnen nemen. Mijn geplande ETA (Estimated Time of Arrival) voor het hotel van 18u werd 18u30…19u…19u30…tot ik uiteindelijk om 20u arriveerde.
Zaterdagmorgen om 7u15 kreeg ik een sms van Christophe dat hij rond 7u45 op de parking van de airshow zou zijn. Ik had al gegeten, dus enkel nog wassen en aankleden en ik vertrok. Om 8u kwam ik aan op de parking, waar Christophe mij verwelkomde. Eerst was het een plaatsje zoeken vanwaar we alles konden fotograferen. Nadat we ons hadden geïnstalleerd, realiseerde ik mij dat ik mijn klakske vergeten was in de auto en aangezien het een zonnige dag ging worden, was dit geen overbodige luxe om mijn kalend hoofdje te beschermen tegen de zonneprikkels. Met mijn klakske op mijn hoofd vertrok ik dan terug richting Christophe. Wel via een omweg want ik had al mensen gezien met een programmaboekje en dat hadden wij als vroege vogels nog niet kunnen aanschaffen. Nadat ik zo’n programmaboekenmeisje aangeklampt had en 2 exemplaren kocht, vervolgde ik mijn weg.
De plaats die we hadden gekozen, bleek niet echt optimaal te zijn, want bij het landen van de Junkers Ju-52 en Antonov An-2 (geregistreerd als D-FKME, een doordenkertje voor de liefhebbers
) leek het alsof ze geen wielen hadden, daar de landingsbaan lichtjes glooide en de vliegtuigen achter de glooiing voorbij taxiede.
Om 11u besloot ik om de static op te zoeken en een uurtje later keerde ik tevreden terug. Christophe wist me te vertellen dat er in een holletje naast mijn fotorugzak een groot beest zat. Ik dacht aan een hommel, maar het beestje kroop af en toe volledig uit zijn holletje en bleek toch zo’n 4 cm lang te zijn en met voelsprieten. Ik dacht daarna aan een krekelachtige soort, omdat we af en toe ook getsjirpt hoorden. Om 12u30 werd er omgeroepen dat de static binnen een half uurtje ging sluiten, daar de flying display om 13u30 begon. Christophe zou de static dan de zondag doen.
Het airshowgebeuren op zich zal via foto’s worden uitgebeeld.
Na de display werden de kraampjes bezocht waar ondergetekende enkele boeken en een dvd kocht voor een prijsje, 90€ ipv 100. Alles Spitfire gerelateerd natuurlijk en waaronder 2 boeken in het Noors, met Engelse vertaling. Na een pitsstop bij McDonalds werd de tail chase naar het hotel ingezet, met op kop de Spitfire. Na een welgekomen douche werd er door ons beiden in de bar een blonde Grimbergen meester gemaakt. Om 23u vertrokken we naar onze kamers voor de nachtrust, maar eerst kuiste ik zoals een goed soldaat mijn materiaal voor de volgende dag.
Zondagmorgen werd er om 7u ontbeten en na het vervolg van de tail chase, met de Mustang nu op kop, arriveerden we om 8u20 op de parking van de airshow, waar Christophe de pech had dat hij één van de laatste in een rij moest, waardoor hij langer moest stappen met zijn materiaal. Ongemerkt was ook Hugo achter mij toegekomen met Paul. Beiden vertrokken om een plaats te zoeken, terwijl ik op Christophe wachtte. Gisteren hadden we ons al een andere plaats in het hoofd gestoken en nadat we een kleine 10 meter verhuisd waren na onze initiële stop, zat er niets anders op dan te wachten tot de display begon. Christophe ging even later dan de static bezoeken, terwijl het volk bleef toestromen.
De display waren hetzelfde als de dag voorheen, buiten enkele veranderingen. Tijdens een intens fotografeermoment blokkeerde mijn fototoestel. De ontspanknop werkte niet meer. Nochtans was mijn geheugenkaart niet vol en was de batterij niet leeg. Na het toestel afgezet te hebben, de geheugenkaart en de batterij eruit gehaald en terug ingestoken, werkte alles terug perfect. Na de take-off van de toestellen voor “la grande passage”, in de zin van de Balboa in Duxford, besliste Christophe om naar huis te gaan. Na afscheid genomen te hebben, nam ik enkele shots van de verschillende formaties. Tijdens de laatste display, deze van de Rafale M, blokkeerde opnieuw mijn toestel. Vermoedelijk is dit gebeurd doordat ik de ontspanknop een gegeven ogenblik niet losliet en er maar op los klikte. Toen ik uiteindelijk de batterij eruit en er terug in stak, werkte mijn toestel terug opnieuw perfect, maar wist ik wel dat ik door dit euvel enkele prachtige shots had gemist. De Rafale was op dat ogenblik terug ribbedebie, dus was het gedaan met fotograferen voor het weekend. Alles ingepakt en toch nog even de kraampjes opgezocht, waarbij ik in hetzelfde kraampje als gisteren, opnieuw enkele boeken kocht voor een prijsje, 100€ ipv 115€. Opnieuw natuurlijk Spitfire gerelateerd. Daarna richting hotel voor een deugddoende douche en materiaalkuis. Om 22u51 kreeg ik een sms van Christophe dat hij thuisgekomen was.
Tot zover het verslag, de foto’s volgen nog.
Inloggen
Registreren
Help
Zoeken
